"სოფელი ბადებს ოცნებას. წასვლის და გამარჯვების სურვილს. როცა იქ ცხოვრობ, ხშირად დამარცხებულად დაბადებული გგონია თავი. ვალინკის გადანაჭერი იცით? ეს არის კალოშად ქცეული ვალინკა (მახსოვს ქართული შესატყვისებიც, უბრალოდ აქ და ახლა, რატომღაც არ უხდება). ეს გადანაჭერი ტალახმიცხებულია. არასდროს რეცხავენ. ჩაიცვამ და გახვალ შარაზე, წუხელმანქანაგავლილ შარაზე. ნაბორბრალში ჩამდგარი გუბე რომ ცას ირეკლავს - ეგ არის სოფელი. ადამიანისთვის ყველაზე რთული სიმშვიდის გაძლებაა, საკუთარ თავთან დარჩენის გაძლება. სოფელი გვიყვარს შორიდან და შორიდანვე ვაქებთ. ზაფხულის არდადეგებზე ორი კვირით ჩასვლა სოფელთან ვერ მიგიყვანთ. იშვიათია სოფლით ბედნიერი ადამიანი. სიმშვიდის გამძლები ადამიანი. ასეთი ადამიანი სახეზე იცნობა, ოღონდ მოყოლა ვერ გაწვდება მათ სახეს - უნდა ნახო. 

ჩემი მცდელობაც ეგ არის. უკანასკნელ კვირაში ცხრა სოფელში ვიყავი. ვიღლები, მაგრამ არჩევანი ჩემია - ვერავის დავაყვედრებ. თუ რამე მსიამოვნებს ამ სასტიკ და გაუგებარ სამყაროში, მათზე დაკვირვება და მათთან საუბარი. საუბარი რა, უფრო მოსმენა. და ვარჯიში მარტოობაში, რადგან ზუსტად ვიცი, ოდესმე მეც მათი სამყაროს უმნიშვნელო ნაწილი გავხდები. 

#სოფლებიდაადამინები

#გიორგიკეკელიძე #giorgikekelidze" - წერს ის.