"პაპა მარტო ხვდებოდა ახალ წელს, ვერ ვისვენებდი და კონცერტის მერე მასთან წავედი" - გიორგი სუხიტაშვილი მშობლიურ კარალეთსა და ბებო-პაპაზე

მომ­ღე­რა­ლი გი­ორ­გი სუ­ხი­ტაშ­ვი­ლი თა­ვის­ სო­ფელ­ზე უზო­მოდ შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი ადა­მი­ა­ნია.

 

მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ დატ­ვირ­თუ­ლი სა­მუ­შაო გრა­ფი­კი აქვს, ხში­რად უწევს გას­ტრო­ლებ­ზე სი­ა­რუ­ლი ქვეყ­ნის სხვა­დას­ხვა კუ­თხე­შიც და უცხო­ეთ­შიც, ამას ემა­ტე­ბა რე­პე­ტი­ცი­ე­ბი, ჩა­წე­რა, კონ­ცერ­ტე­ბი - სო­ფელს არას­დროს ივი­წყებს.

 

 

გი­ორ­გი სუ­ხი­ტაშ­ვი­ლი: "სო­ფე­ლი ჩემ­თვის სა­ინ­ტე­რე­სო, სა­სი­ა­მოვ­ნო წლე­ბი, ტკბი­ლი მო­გო­ნე­ბე­ბი და სით­ბოა. 90-იანი წლე­ბი არ იყო დალ­ხე­ნი­ლი, მაგ­რამ ბავ­შვი უფ­რო­სე­ბი­ვით არ გა­ნიც­დის სიძ­ნე­ლე­ებს. მშობ­ლე­ბიც ცდი­ლო­ბენ, პა­ტა­რას სი­ლა­ღე არ და­ე­კარ­გოს. ამი­ტომ ჩემი კა­რა­ლე­თი ჩემ­თვის ტკბი­ლი და თბი­ლი მო­გო­ნე­ბე­ბის ერ­თგვა­რი "სა­წყო­ბია". ის ტი­პუ­რი ქარ­თლის სო­ფე­ლია, არა­ერთ ის­ტო­რი­ულ ნარ­კვევ­ში მოხ­სე­ნი­ე­ბუ­ლი. ნიკა ან­თი­ძის­გან (კულ­ტუ­რუ­ლი მემ­კვიდ­რე­ო­ბის დაც­ვის ეროვ­ნუ­ლი სა­ა­გენ­ტოს გე­ნე­რა­ლუ­რი დი­რექ­ტო­რი) პი­რო­ბა მი­ვი­ღე, რომ არ­ქე­ო­ლო­გი­უ­რი სა­მუ­შა­ო­ე­ბი კა­რა­ლეთ­ში ერთ წე­ლი­წად­ში და­ი­წყე­ბა. გა­მი­ხარ­დე­ბა, თუ ამ გა­თხრებს კონ­კრე­ტუ­ლი შე­დე­გი მოჰ­ყვე­ბა", - გვე­უბ­ნე­ბა გი­ორ­გი.

 

 

- ქარ­თლში ნოყი­ე­რი მი­წაა და რაც უნდა "ჩა­აგ­დო", ყვე­ლა­ფე­რი ხა­რობს. საბ­ჭოთა კავ­ში­რის დროს ჩვე­ნი ხილი ჩრდი­ლო­ეთ­ში გა­დი­ო­და. აქე­დან მო­სახ­ლე­ო­ბას სარ­გე­ბე­ლი ჰქონ­და. მა­შინ რუ­სე­თი ასე მტრუ­ლად არ იყო გან­წყო­ბი­ლი... როცა ქარ­თლის მო­სახ­ლე­ო­ბა იმ წარ­სულს მის­ტი­რის და ამ­ბობს, რომ გზა რუ­სე­თის­კენ უნდა გა­იხ­სნა­სო, უნდა იცო­დეს, რომ დღეს ეს სა­ხი­ფა­თოა.

 

 

 
 
- ბე­ბოს, რო­მე­ლიც ცოტა ხნის წინ გარ­და­იც­ვა­ლა, ხში­რად დიდი სიყ­ვა­რუ­ლით იხ­სე­ნებ, პა­პას კი, რო­მე­ლიც კა­რა­ლეთ­ში მარ­ტო დარ­ჩა, მუდ­მი­ვად აკი­თხავ და მას "მარ­ტო­პა­პა" შე­არ­ქვი... რა გას­წავ­ლეს ამ ადა­მი­ა­ნებ­მა?
 

- ადა­მი­ა­ნო­ბის სწავ­ლა არის ყვე­ლა­ზე რთუ­ლი და მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი... უნდა შეგ­ვეძ­ლოს, დავ­რჩეთ ადა­მი­ა­ნე­ბად და ყვე­ლა­ზე მთა­ვა­რი ადა­მი­ა­ნად დარ­ჩე­ნა­ში სწო­რედ საყ­ვა­რელ პაპა-ბე­ბო­ზე ზრუნ­ვაა. სო­ფე­ლიც იმი­ტომ მიყ­ვარს, რომ ამ ადა­მი­ა­ნებ­თან ასო­ცირ­დე­ბა. ბავ­შვო­ბა მათ­თან ერ­თად გა­ვა­ტა­რე, მათ მას­წავ­ლეს თით­ქმის ყვე­ლა­ფე­რი - სოფ­ლის სიყ­ვა­რუ­ლი, ბა­ღის, ში­ნა­უ­რი ცხო­ვე­ლე­ბის მოვ­ლა, ადა­მი­ა­ნებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა.

 

სო­ფე­ლი ძა­ლი­ან გულ­წრფე­ლია, ის ბრძე­ნი­ცაა. რა დროც უნდა გა­ვი­დეს და რო­გორც უნდა მოვ­ხუც­დე, სულ ყურ­ში მექ­ნე­ბა თინა ბა­ბოს ხმა, მისი ნამ­ღე­რი და ფე­ხის ხმაც კი. პა­პა­ჩემს "მარ­ტო­პა­პა" იმი­ტომ შე­ვარ­ქვი, რომ მარ­ტოა...

 

 

 

 

მე­უბ­ნე­ბი­ან, სო­ფელ­ში რომ და­დი­ხარ და ამის დას­ტუ­რად ფო­ტო­ებს დებ, იქ მარ­თლა მუ­შა­ო­ბო? ბაღი გავ­სხა­ლი, ეზო­ში ბა­ლა­ხი გავ­თი­ბე... ამას იმი­ტომ არ ვა­კე­თებ, რომ კარ­გი ტიპი ვარ...სო­ფელ­ში ჩემ­ზე მე­ტად მშრო­მე­ლი ხალ­ხი ცხოვ­რობს და მა­გათ ვე­ნაც­ვა­ლე, ვინც იქა­უ­რო­ბა არ მი­ა­ტო­ვა, წვა­ლობს, რომ თავი შე­ი­ნა­ხოს, არ გა­მო­კე­ტოს თა­ვი­სი სახლ-კარი. სა­ქარ­თვე­ლოს სხვა­დას­ხვა კუ­თხე­ში მი­წევს სი­ა­რუ­ლი და და­მუ­შა­ვე­ბულ მი­წას რომ ვხე­დავ, მი­ხა­რია.

 

მაქ­სი­მა­ლუ­რად ვცდი­ლობ, სამი სა­ა­თით მა­ინც ჩა­ვი­დე სო­ფელ­ში. ზა­ფხულ­ში არ მე­ცა­ლა და არც ვგეგ­მავ­დი, მა­გა­ლი­თად, ეზოს გა­თიბ­ვას, მაგ­რამ წა­მოზ­რდი­ლი ბა­ლა­ხი რომ და­ვი­ნა­ხე, ცელი ავი­ღე... მუ­შა­ო­ბა­ში მივ­ხვდი, რომ პა­პას ზო­მა­ზე იყო და­ყე­ნე­ბუ­ლი, წა­ვე­დი და ძრა­ვი­ა­ნი სა­თი­ბი ვი­ყი­დე, რი­თაც 2000 კვმ ეზო მთლი­ა­ნად გავ­თი­ბე. ეს ჩემი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბაა, რომ ეზო მო­უვ­ლე­ლი არ იყოს. ამა­ვე დროს არის თავ­და­ჯე­რე­ბუ­ლო­ბაც.

 

 

- რა მოჰ­ყავ­და თქვენს ოჯახს ამ ფარ­თობ­ზე?

 

- ყვე­ლა­ნა­ი­რი ბოსტნე­უ­ლი, ბა­ღჩე­უ­ლი, ხილი... ძა­ლი­ან მინ­და პა­ტა­რა სახ­ლიც ჩავ­დგა, მინ­და, იქ სი­ცო­ცხლე სულ იყოს. ეს ჩემი მე­გობ­რე­ბის­თვის ერ­თგვა­რი გა­მოწ­ვე­ვაა, ჩა­მო­ვიდ­ნენ და თუნ­დაც ჩემს სო­ფელ­ში მიწა იყი­დონ, ან სახ­ლი, გან­სა­კუთ­რე­ბით მათ, ვინც დე­და­ქა­ლაქ­ში კორ­პუს­ში ცხოვ­რობს.

 

 

 

- ახა­ლი წელი რო­გო­რია სო­ფელ­ში?

 

- ახა­ლი წელი უკე­თე­სია სო­ფელ­ში, ვიდ­რე სხვა­გან. 31-ში, ღა­მის კონ­ცერ­ტის შემ­დეგ, რა დრო­საც უნდა მოვ­რჩე, ვცდი­ლობ სო­ფელ­ში წა­ვი­დე. შარ­შან პაპა მარ­ტო პირ­ვე­ლად ხვდე­ბო­და ახალ წელს. ვერ ვის­ვე­ნებ­დი და მას­თან წა­ვე­დი. ბებო ყვე­ლა­ფერს გემ­რი­ე­ლად აკე­თებ­და. ჩვენს დიდ აი­ვან­ზე რამ­დე­ნი­მე წყე­ბად იყო გაბ­მუ­ლი ჩურ­ჩხე­ლე­ბი. ერთხელ ერ­თმეტ­რი­ა­ნი ჩურ­ჩხე­ლე­ბი მო­ვინ­დო­მეთ და ისიც გაგ­ვი­კე­თა. მისი ცი­ვად მო­ხარ­შუ­ლი ქა­თა­მი სა­ოც­რე­ბა იყო. ვიხ­სე­ნებ და მე­ნატ­რე­ბა. გული მწყდე­ბა, რომ ახა­ლი წელი მის გა­რე­შე უნდა მო­ვი­დეს.

 

 

- მეკვლე­ო­ბის ტრა­დი­ცი­ას რო­გორ გა­იხ­სე­ნებ?

 

- სო­ფელ­ში კარგ მეკვლედ ვით­ვლე­ბო­დი, ამი­ტომ ყვე­ლა მე­პა­ტი­ჟე­ბო­და, თან ყვე­ლას­თან სიმ­ღე­რით შევ­დი­ო­დი...

 

 

 

- რას უსურ­ვებ­დი და ურ­ჩევ­დი მკი­თხველს?

 

- ვურ­ჩევ­დი, რომ მაქ­სი­მა­ლუ­რად შე­ი­ნარ­ჩუ­ნონ ადა­მი­ა­ნო­ბა. ეს ჩემ­თვის იმ გულ­წრფელ ურ­თი­ერ­თო­ბებს უდ­რის, რო­გო­რიც სოფ­ლებ­შია შე­მორ­ჩე­ნი­ლი. გა­უფრ­თხილ­დნენ სო­ფელს, არ მი­ა­ტო­ვონ, ეძე­ბონ გა­მო­სა­ვა­ლი, გან­ვი­თარ­დნენ... დღეს ძა­ლი­ან იო­ლია, კვა­ლი­ფი­ცი­უ­რი რჩე­ვა მი­ვი­ღოთ ნე­ბის­მი­ერ დარ­გში, მით უფრო - სოფ­ლის მე­ურ­ნე­ო­ბა­ში. ბო­ლოს და ბო­ლოს, ინ­ტერ­ნე­ტი გა­მო­ვი­ყე­ნოთ. ერ­თმა­ნეთ­საც გა­ვუც­ვა­ლოთ ინ­ფორ­მა­ცია და განვვი­თარ­დეთ, გა­ვი­ზი­ა­როთ სხვა ქვეყ­ნე­ბის გა­მოც­დი­ლე­ბაც.

 

 

https://www.ambebi.ge/

წაკითხვა 260 ჯერ
ჩვენს შესახებ

მოკლე ინფო

ჩვენი მთავარი პრინციპებია: სიზუსტე, ოპერატიულბა და დაბალანსებული ინფორმაციის მიწოდება.

ჩვენს შესახებ

საინფორმაციო სააგენტო „პირველი ნიუსი“ 2018 წელს შეიქმნა. ჩვენი სააგენტოს ვებგვერდზე ქვეყნდება მიმდინარე პოლიტიკური, ეკონომიკური, სოციალური, მსოფლიო, კულტურული, სპორტული და სხვა აქტუალური სიახლეები.  სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლება ადამიანის ერთ–ერთი ძირითადი უფლებაა. სწორედ ამ უფლების გამოყენებით ჩვენმა გუნდმა აიღო ვალდებულება, რომ საზოგადოებას დროულად მივაწოდოთ ამომწურავი, ობიექტური ინფორმაცია ფაქტებისა და მოვლენების დამახინჯების გარეშე.